28 juli
Zoals afgesproken met het hotel, zaten we om acht uur aan het ontbijt. En om half tien ging het op de motor naar de Tsjechische grens . Daar zijn we ongeveer om half twaalf aangekomen. De motor van Kees van de Mee heeft de minste brandstof verbruikt. Hij heeft de laatste kilometer op Duits grondgebied met de motor aan de hand gelopen. Bij de grens werden de euro's omgewisseld tegen de Tsjechische Kronen. Dat kon je doen bij twee stalletjes. Ik kreeg voor € 90,- 2615 Kronen. Een rekensom leert dat de kroon dan 3,44 eurocent waard is. Verder op de rit moest er natuurlijk ook getankt worden. Voor een liter benzine (euro lootvrij 95) betaal je 22,5 Kronen. Dat is dan € 0,77. Dat is voor een motorrijder weer een leuke opsteker. Maar daar bleef het niet bij. 's Avonds kwam ik tot de ontdekking dat Kees van Nuland niet had overdreven. Je kan in Tsjechië voor een habbekrats uiteten. Voor die prijzen zal je wel gek zijn je eigen potje te koken. Je moet wel genoegen nemen met het interieur van zo'n restaurant dat sterk lijkt op dat van het wijkgebouw de Vink. De tijd is daar stil blijven staan. We deelden de rekening door 15 mensen en moesten per kop ± € 5,16 betalen voor goed eten, drinken en een toetje. Dan interesseert het interieur je niet meer zo. Het vakantieverblijf in Ullejov bij Trebihost was zowat nieuw. Het heette Vakantiewoning Kapras (voor de liefhebber). Op de deur zat een sticker met Holiday Home www.holiday-home.org en op het dak stond een haantje.

De indeling van het vakantieverblijf was drie tweepersoons kamers, een kamer voor vijf volwassen en een kinderbedje. We waren met vijf "volwassen" mannen, dus Jan hoefde niet in het kinderbedje te slapen. Verder was er nog een appartement dat door twee stellen gedeeld moest worden. In de grote slaapkamer, die we met ze vijven moesten delen, sliep ik rechts achter bij het raam. Naast mij sliep Joop de buschauffeur en daarnaast het kinderbedje. Aan de linkerkant aan het raam lag Jan, dan kwam Rene en dan Marijn. Jan, die Inge zo miste, probeerde dat leed te verzachten met een foto van haar. Daar stond zij helemaal alleen op het nachtkastje en ik vond dat daar wat aan gedaan moest worden.

29 juli
Ik was 's morgens het laatste van de kamer. Als iedereen weg was kon je nog een beetje bij slapen in die houtzagerij. Volgens anderen werkte ik daar ook stevig door. Na het ontbijt wachtte ons nog een klusje; er moest een brug gebouwd worden. De eigenaar van het vakantieadres had veel op met paarden, maar over motorfietsen had hij nog niet nagedacht. Kees van Nuland had gezien waar onze fietsen droog konden staan, namelijk op een overdekt terras. En motoren zijn natuurlijk belangrijker dan een plaats om te zitten. Dit terras lag echter een halve meter lager dan de openbare weg. De eigenaar had nog een hobby ,een bouwbedrijf. De schuur met opslag van zijn bedrijf was aan het vakantieadres; hout was er genoeg. Jan had van thuis wat gereedschap meegenomen, wie denkt er nu aan om zo iets mee te nemen!? Hij had bij zich een hamer, nijptang, zaag, schroevendraaiers enz. Dus dank zij hem hebben we een prachtige brug gebouwd. In de middag hebben we nog een verkenningstocht gereden rond Trebihost.

30 juli
Een dag je Polen. We gingen zo gezegd een dagje door Polen rijden . Joop, de buschauffeur, was niet op de motor en had de dag ervoor bij Rene achterop gezeten. Rene zei dat hij wel eens alleen op de motor wilde rijden, begrijpelijk. Joop heeft het formaat van ome Joop uit de Andre van Duin-show, alleen had hij geen snor en was niet kaal. Kees van Nuland kwam naar mij toe of ik Joop achterop wou nemen. Een enkeltje zat er wel in. Het was dan aan een van de anderen om hem mee terug te nemen. Jan zei dat hij te korte pootjes had, Marijn had last van zijn rug en niemand van de vrouwen wou het plekje achter op de motor aan Joop afstaan door bij Jan achterop te gaan. Dus zat Joop de gehele rit bij mij op de motor. Ik heb er de hele rit goed het gas op gehad en hoopte dat Joop van schrik niet meer met mij verder wilde. Maar Joop gaf geen krimp. Joop is vrijgezel dus dacht ik hem aan een Pools vrouwtje te helpen. Toen we door Polen reden zei ik tegen Joop: " kijk !!!! mooi Pools Vrouwtje", maar Joop gaf weer geen krimp. "Dan moet ik ook nog pools gaan leren" en daar had Joop geen zin in. Joop is als vrijgezel weer mee naar huis gegaan. Voordat we Polen in reden hebben we nog koffie gedronken in een toeristische ski-oord. Als je in Tsjechië om koffie vraagt, krijg je koffie met dras. Vraag je om cappuccino dan krijg je aanmaakkoffie en die is beter dan gewone Tsjechische koffie.

31 juli was een rustdag dus kon ik mijn verslag bij werken

1 augustus
Het ging mij nog steeds aan het hart dat Inge zo alleen op het nachtkasje van Jan stond. De heren wilden die dag weer gaan rijden. Ik ging een keer solo. Toen iedereen weg was heb ik het slaaphoekje van Jan wat opgekleurd met vrouwelijk schoon. Van Kees van Nuland kreeg ik verfplakband, waar ik de foto's mee vast kon plakken en van tekst kon voorzien. Ik had zelf geen viltstift bij maar die hadden de anderen voor mij meegebracht. In eerste instantie hadden ze de viltstift waarom ik vroeg niet kunnen vinden, maar met het scherpe oog van Jan Bolwerk, vonden ze hem alsnog. Hij wist nog niet wat de bedoeling van de viltstift was, ha ha. In ons vakantieverblijf hadden de voorgangers een playboy laten liggen. Daar heb ik wat foto's uit geknipt en vastgeplakt aan de muur rond het hoofdeind van Jan zijn bed met teksten als "denk aan mij", "stuur Hans maar weg en bel me met je g.s.m.". Ook een foto met een meid die er pikant op stond met de tekst "voor jou doe ik alles". En zo had ik er meer gemaakt. Toen ik daar mee klaar was, zag de hoek van Jan er gelijk wat voller en gezelliger uit. Inge was niet langer alleen. Nu werd het tijd voor mijn solorit. Ik zou 's avonds bij de barbecue wel horen wat men er van vond. Toen ik tegen de avond weer aankwam, liet Jan niks merken. Kees van Nuland zei heel onschuldig: "wat heb jij daar klaargemaakt", terwijl hij mij toch zijn plakrol beschikbaar heeft gesteld en goed wist wat ik van plan was. Toen ik op de slaapkamer kwam, hadden Rene en Marijn al foto's van de hoek gemaakt, en dat was maar goed ook, want mijn fotocamera had in een later stadium deze opname gewist. Bedankt jongens!!

2 augustus
De volgende ochtend lag ik met Jan het langst op de kamer. Ik hoorde ineens het geluid van afschurend plakband. Jan was druk doende het fraaie fotomateriaal rond zijn bed te verwijderen. Binnen een paar minuten stond Inge weer alleen op het nachtkasje. Achteraf zal dat het beste voor de nacht rust van Jan zijn geweest. Het werd die dag warm weer. Kees en Henny wilden gaan zwemmen bij een plas die niet ver van Trebihost. Dat vond ik een goed idee en ging dus mee. We moesten wel voor het parkeren en zwemmen betalen. Er was ook een stalletje waar ze speelgoed verkochten en vliegenmeppers. Kees wist de vliegenmeppers voor 20 kronen te kopen, iets wat mij niet lukte. Hij kocht er drie. Ik kon met die vent niet uit de voeten, Kees kocht er voor mij een bij. En zo konden we thuis de strijd tegen die kwelbeestje aan. Het heeft die dag nog geregend, maar dat gaf niks, want we stonden in onze zwembroek. We zijn ± 4 uur naar huis gereden, waar we (er was nog vlees over van de avond er voor) voor de tweede keer hebben gebarbecued.

3 augustus
We gingen weer in twee groepen rijden. Ik zat in de groep met Kees en Henny, Peter en Darlene, en Rene. De rest ging met Kees van Nuland mee naar een motortreffen. Met het warme weer gingen wij een merentocht rijden, het kwik gaf die dag toch al gauw ± 35 Celsius aan. Na anderhalf uur liep de reuzel van onze kont en waar wacht je dan nog op als je de zwembroek al aan hebt? Op een frisse duik. Kees van der Mee, die voorop reed, stopte bij een groot en diep meer dat door zandwinning was ontstaan. Daar namen we een frisse duik en lagen in het zonnetje bruin te bakken. Naar verloop van tijd vroeg Kees, of we wat wilden nuttigen. Hij zou samen met Peter Timmers gaan halen. Nu was Peter bepaald niet gekleed om bruin te worden. Hij droeg hoge werkschoenen, (die vindt hij lekker zitten bij het motorrijden), korte broek en een T-shirt met tekst "If Harley Davidson build helicopters woud jou fly in it ?" Ze moesten voor de boodschapjes aan de andere kant van de weg zijn. Daar bleken ze nog wat minder aan te hebben dan een zwembroek. Rene en ik waren er niet bij met ons foto toestel, anders hadden we de foto van ons leven gemaakt. Daar voor die kiosk, Kees in zwembroek, Peter met zijn outfit, tussen al die blote kontjes. Helaas, geen nieuwe omslag voor ons clubblad, met tekst, gezellig hè vakantie man !!!

4 & 5 augustus
Marijn had in Tsjechië, in de plaats Rumburk, een vriend wonen, die daar een tweede huis had. Die wou hij met een bezoekje vereren. Hij vroeg of Jeanne, Ad en ik (Hans dus) zin hadden om er een nacht te logeren. Dat leek ons wel aardig. Met Marijn voorop, reden we een toeristische route. Deze route leidde ons door een plaats Turnov, waar een stel Vietnamesen een bloeiend textiel handeltje dreven. Later werd mij verteld, dat er in elke plaats zo'n Vietnamees handeltje te vinden was. Ik heb er een paar T-shirts voor de kinderen gekocht. Marijn kocht er een badlaken en omdat hij voortaan Honda rijdt, staat er dus een joekel van zo'n rijwiel op. Verder kocht hij vijf onderbroeken, met luxe opschrift Diamond Underwear. En betaalde daarvoor 100 Kronen, geen geld dus. Ik ging ook op die Vietnamees af. Jeanne zei dat ik moest afpingelen. Ik had aan vijf stuks genoeg. Maar de verkoper drong aan op tien stuks voor 180 Kronen. Nee zei ik 170 Kronen en geen kroon meer. Goed dan maar vijf stuks voor 100 Kronen. Maar toen ik afrekende kreeg ik het tweede pakje voor 70 Kronen en voor ik het wist ging ik dus met 10 Diamond onderbroeken de Vietnamese toko uit. We hadden een flink stuk omgereden, (we wilden tenslotte wat zien) toen we bij Erik en Marijke in Rumburk aankwamen, dus snel een schone onderbroek aan. Erik had zijn broer, schoonzuster en twee schatten van kinderen te logeren. Ook zijn dochter en de hond waren er en toch was er nog plaats voor ons. Het huis was dus groot genoeg. Erik hield van Rock&Roll muziek uit de jaren 60. Dat is dus ook de soort waar Marijn van houdt (Blackcat Rockabilly zie Honda). Hij speelt ook in zo'n bandje, als basgitarist, en liet ons daar in de avond wat van horen. Dat klonk helemaal niet slecht. Ze treden eind augustus op in Engeland, dan moet je wel heel erg goed zijn. De volgende ochtend liet Erik nog eens zijn huis op Tsjechische bodem zien. Hij en Marijke hadden het goed voor elkaar. Ze hadden een handige buurman, die met een onderstel van een kinderwagen, metaal en een elektromotor, (waar die vanaf was gehaald, god mag het weten) een grasmaaier had gemaakt. Toen we weer naar huis reden s.m.s.de Erik nog, dat ik een onderbroek had laten liggen. Geen punt ik had er toch genoeg. We hebben ons goed vermaakt daar bij Erik en Marijke, te veel om er over te schrijven. ik ben blij dat ik meegegaan ben.

6 augustus
Op naar Praag. We moesten vroeg opstaan, omdat we werden gebracht door de eigenaar en zijn vrouw (dus met twee auto's extra ) naar het vertrekpunt: hotel Podzvicnou in Dolni Brusnice. Met ons busje erbij konden we tegelijk met ze vijftienen op tijd bij de bus zijn. Het hotel was in handen van een Hollander die voor dit uitstapje alvast de Nederlandse prijslijst hanteerde (€ 21,-per persoon). We kregen een lunchpakketje mee (twee hele broodjes, drie plakken kaas, ham, een banaan en een marsje) waar je tijdens de rit nog het een en ander zelf aan moest doen. Verder een paar pakken sinasappelsap en wat plastic bekertjes die je met je medepassagiers moest delen. De bus was ook helemaal afgeladen en dat was best riskant. Kees van Nuland herinnerde zich deze bus nog van drie jaar geleden. Toen werd dit oude vehikel ook al gebruikt voor dat reisje naar Praag. Volgens mij had de bus al die tijd geen onderhoud gehad. De begeleidster was een studente, die in de haast een paar reisfolders van Praag had doorgespit. Met de plattegrond kon ze best (voor haar doen) uit de voeten. Praag is best de moeite waard. Verder veel winkels kijken en in de avond met dat oud lijk weer naar huis.

7 augustus
Deze dag ben ik weer alleen op stap gegaan naar de rotsformaties boven Trutnov in Adršpašsko. De andere waren er al geweest en riepen er over. Ik was die dag in Rumburk. Als je door dat natuurgebied heen rijdt, moet je de spoorbaan vaak kruisen. De trein rijdt dwars door het natuurgebied. De overgangen zijn niet eens beveiligd met lichten en bel. Dat is dan gokken, bij elke oversteek. Het was die dag zeer warm, maar tussen de rotsen viel het dik mee. Het is soms afzien met al die trappen, maar de doorzetter krijgt best het een en ander te zien. Toen ik terug ging, stond er op de parkeerplaats een oude Jawa met zijspan. Op de kiek dus dat ding. In Trutnov wat gegeten en toen weer op huis aan.

8 augustus
De dag voor de grote terugreis hebben we het rustig aangedaan. Ik wilde alleen nog naar Trutnov, want daar had ik gezien dat de uurwerkjes niet te duur waren. Dat is voor mij, een goede thuiskomer. Leonie kon wel een horloge gebruiken. Onderweg naar Trutnov, was er nog een motorzaak. Daar wou Henk van de Zanden kijken of er nog een oud vehikel voor hem te koop stond, Henk schijnt die te sparen. Maar de zaak was wegens vakantie gesloten. Ik ging verder naar Trutnov en de anderen gingen terug naar Dvur Králové Daar was een museum met oude motorfietsen. Je hoeft daar in Tsjechië niet expliciet voor naar een museum. Het busje vervoerden ons in twee groepen naar het restaurant voor het laatste avondmaal. Daar wachtte ons nog een verrassing. Wij waren het eerst bij het restaurant en zaten daarom buiten. Henny en Kees en anderen zaten binnen. Tussen het hoofdgerecht en het toetje, liet Kees zijn grote liefde voor Henny blijken. Hij vroeg haar na veertien jaar ten huwelijk, het mocht tijd worden. Zij zei JA en het gejoel barstte los. Wij die buiten zaten wisten eerst niet wat er aan de hand wast maar dat werd ons spoedig medegedeeld. Die avond zijn we vroeg naar bed gegaan, want we wilden om 6 uur in de morgen op de motorfiets zitten. Voordat ik naar bed ging heb ik nog eenmaal mijn viltstift ter hand genomen. Op een stuk karton, schreef ik OPGEPAST !!!! IN ONDERTROUW, en plakte dat achter, op de motorfiets van Kees van der Mee.

9 augustus
Het leek wel of we graag naar huis wilden, want we reden al om 5,45 uur aan. Het zou die dag weer snikheet worden. We waren dan ook luchtig gekleed. Maar dat viel toch wel tegen. Om 6,30 uur gauw stoppen voor een warme kop koffie en een trui aan gedaan. Om 10 uur waren we weer bij de grens, en omdat dat snel was vatte Rene Steenbakkers het plan op, om gelijk door te rijden. Toen Jan dit hoorde ging hij gelijk mee. Hij had het al zo lang zonder zijn Inge moeten doen, en zoals een doffer (mannetjesduif) vloog hij rechtstreeks naar huis. We reden nog een stukje met zijn allen en plotsklaps waren ze weg.
Kees reed voorop en ging van de snelweg af. Binnendoor reden we niet snel, maar toen we later weer bij de snelweg aan het tanken waren kwam een halfuur later Rene en Jan voorbij!
Volgens ons hadden ze flink omgereden, misschien reden ze wel over Hannover naar huis. Om 13,30 uur zaten we op het terras van Waldhotel in Rummelsberg, aan een pot bier, dat is nog eens relax op vakantie. We hebben ook nog wat rondgewandeld. Daar zijn wat foto's van gemaakt. Tijdens het avond eten stuurden de beide heren ons een s.m.s.je dat ze om 20.30 uur thuis waren. Na het avondeten heb ik nog wat voor het verslag geschreven.

10 augustus
We zaten als afgesproken, om 7 uur aan het ontbijt, zodat we 7.30 uur weer op de motor zaten. We hebben die dag flink doorgereden (vraag maar aan mijn kont). Maar voordat we de grens passeerden, wist Kees v/d Mee nog een vreetschuur in de buurt van Sindorf. Voor het precieze adres moet je bij hem zijn. Het is er veel en vet. Om 15.30 uur waren we weer in Nederland, even voor Helmond een rokertje. Naast Kees van Nuland, hadden daar ook anderen behoefte aan. Al met al was het een geslaagde vakantie.

Groetjes, Hans Prijs

MC Joy Ride Schijndel - De Uitlaatklep
7e jaargang - Nummer 20 - December 2003